شوق ماندن دگر از چشم کبوتر افتاد
گریه می کرد که در سجدۀ آخر افتاد
بی هوا شعله کشیدند، که بالا می رفت
بی هوا پنجه کشیدند، که با سر افتاد
چشم هایش نگران بود به گیسوی کسی
این چنین بود که تا کوچه مکرر افتاد
خوب شد پشت سرت کاسۀ آبی نشکست
یک قدم مانده به پهلوی شما، در افتاد
دود نگذاشت که چشم تو تما...