شعر را تا به قله های کمال
می رساند بدون استدلال

آنکه با نامِ نامی مدحش
گوش ها کر شود زبان ها لال

باز حیرت زده کبوتر عقل
می زند پر به آسمان خیال

ولی از فرط حیرت انگاری
مرغ سر کنده ایست بی پر و بال

که برای کدام محبوب است؟
این همه قدر و این همه اجلال

قصر او در بهشت فردوس است
منته...