شرحِ حال منه، عبای رو سرم
خوردم صد بار زمین، توی این راه کم
واسم زنده شده، روضه ی مادرم

اون روزی که ما، دَرم زمین خورد
در افتاد روشو زیره پا پژمرد
یاس هیجده ساله خزون شد، چه زود مُرد

سختی ها کشید و
قامتش خمید و
پهلوشو شکستن
از دنیا برید و

ای وای مادرم وای

بند دوم:

بیماره بسترم...