شب آه و گریه و شب هق هق بارونه
سرِ مرتضی شکسته و دل همه خونه
رنگ صورتش شده مثه غروب خورشید و
جبرئیل تو آسمون داره، روضشو میخونه

امشب توی دل بچه ها شده غوغا
افتاده توی بستر غریبونه مولا
میره با روی خونی زیارتِ زهرا

سی سال هر شب، مرگش، رو خواست از خدا
اما امشب، حیدر، شد حاجت روا
تَهَدَّمَ...