شام هجرانم دگر سر شد، اَلا یافاطمه
خود، به استقبالِ مولایت بیا یافاطمه

خجلتِ روی کبودَت بود، عمری با علی
حال بنگر غرقِ خون، روی مرا یافاطمه

از غلافی که مکرر خورد، بر بازوی تو
تیغِ آن، فرقِ مرا کرده دوتا یافاطمه

آری ای یکتای من، همتائی اَم مشهود شد
قامتم شد پیشِ زینب، چون تو تا یافاطمه

خار ...