سپردمت به خدا اى عزيزِ جان پدر
ترحمى پسرم بر قدِ كمانِ پدر

به باد گفتم اگر شد مرتبت بكند
كه بردنِ تنِ تو نيست در توانِ پدر

همينكه خودِ تو افتاد زانويم شُل شد
رسيد آتشِ داغت بر استخوان پدر

تمام دشت عزيزم پر از على شده است
بگو چه آمده آخر سرت جوانِ پدر؟

بيا و فرصت يك بوسه را مهيا كن
زبان گذار دوب...