سلام ای دخترِ شیرین زبانم
شدی کنج خرابه، میزبانم

نشد آخر، در آغوشت بگیرم
دوباره بر سرِ دوشت بگیرم

خیالت راحت ای دردانه ی من
که من شمع و تویی پروانه من

مکن شِکوه ز روی نیلیِ خود
از این رخسارِ خورده سیلیِ خود

عزیزِ نازنین، قربان آهت
شبیه مادرم، شد روی ماهت

نشان ها داری از مادر، بجانت
به ای...