دخترِ با اَدبم، آوا کن
پاشو از جا، طلبِ بابا کن

تا تو فریاد کنی، کو بابا؟
آمدم پیشِ تو با سر، نَه به پا

منکه دل تنگِ سخنهای توأم
نیمه شب، مونسِ تنهای توأم

ای بقربانِ تو و آوایت
صورتَت سوخته، چون بابایت

چقدَر پای تو، زخمی شده است
گِرهِ اَبرویَت، اَخمی شده است

من تُرا از سرِ نِی، می دیدم
و...