ساقیا ما همه از برکت جامت مستیم
یازده مرتبه از بردن نامت مستیم
هرکه در گوشه ی هر میکده ای سرمست است
ما که در سایه ی الطاف امامت مستیم
محو در روشنی گنبد زردت همچون
یاکریمان نشسته سر بامت مستیم
نَحنُ کَهفُ لِمَنِ التَجَاَ اِلَینا گفتی
عمری از لذت فحوای کلامت مستیم
به همان کرببلایی شدن مان سوگند...