زمین غم را کنار انداخت، سرتاسر به وجد آمد
جهان در لحظهٔ میلاد پیغمبر(ص) به وجد آمد

رسید و خواندمش! از شوقِ نامش باز هم اسپند
برایش دانه دانه در دلِ مجمر به وجد آمد

چکید از خنده اش عطر گلابِ ناب! تا جایی...
که استشمام کرد و هر سحر قمصر به وجد آمد

أبوذر با صدای هر اذان شد وارد مسجد
به عشقش اقتدا ...