زبانم قاصر است از وصف غم هایی که تو دیدی
ندیده هیچکس رنج و ستم هایی که تو دیدی

مصائب لحظه لحظه بر صدایت لحن ماتم داد
نوای نینوا شد زیر و بم هایی که تو دیدی

غروب و خیمه و غارت‌؛ چه بد شد قاتل جانت-
به روی چادر عمه‌‌؛ قدم هایی که تو دیدی

به رویِ نيزه ها با خنده سرها را علَم کردند
دلم آتش...