ری همان شهر دوست داشتنی ست
که کرمخانه ی خدا شده است
و به یمن ترنم قدمت
شهر اولاد مجتبی شده است

بین آغوش مهربان تو ام
از همان خردسالی ام آقا
دانه دادی و جلد مهرت شد
دل حالی به حالی ام آقا

مثل خورشید روشنی بخشیم
تا که در سایه ی حرم هستیم
غم نداریم، حالمان خوب است
تا که همسایه ی حرم هستیم

ای ولی نعم...