روزی که پا به عرصه‌ی دنیا گذاشتیم
بر هر چه غیر عشق علی پا گذاشتیم

سرهای خویش را به امید کرامتش
برخاک او به چشم تمنّا گذاشتیم

وقتی که میرسیم به صحن ابوتراب
انگار پا به عرش معلّی گذاشتیم

در اولین زیارتمان قلب خویش را
مابین کوچه‌های نجف جا گذاشتیم

مستی نداشت دیدن انگور بر ضریح
...