رفت فقیری به در خانه اش
خواست کرم بیش ز پیمانه اش

گفت که جودم کن ازین بیشتر
ای که مرا لطف شما بال و پر

ظرف مرا پُر کن از احسان خویش
قدر جوادی خودت بخش، بیش ...

خنده به روی مه زهرا س نشست
شیشه لب های عسل را شکست

گفت که ظرف تو پر از دُر کنم
لیک مگو قدر کرم پر کنم

جود من و ظرف تو آخر کجا !؟
چشمه ص...