ذکر حرم توست که گُل کرده به لب ها
پس گوش بکن ناله ی "آقا بطلب ها"

تنبیه نکن ، گر چه بدم گر چه سیاهم
محتاج نوازش شده ام جای غضب ها

دوری من از تو شده فرسنگ به فرسنگ
تبدیل بکن فاصله ها را به وجب ها

سجاده ی من شعبه ای از کرب و بلا شد
با تربت تو در حرمم نیمه ی شب ها

لا حول ولا قوة الا ... وَ سه نق...