دو دستِ تو که بر زمین دو دست من که بر کمر
نمانده دستِ دیگری که خاک بر سرم کنم

به قد گاهواره‌ای کجاست راه چاره‌ای
که گریه بر تنت کنم که گریه بر حرم کنم

حرامی است و این حرم به نیزه تکیه می‌دهم
ببخش میروم تو را رها برابرم کنم

رسیده است از نجف علی و داد می‌زند
نمی‌شود که چاره‌ای به حال مادر...