دوباره سوزوندن
در خونه ی امید عالم و
دوباره سوزوندن
بی حیاهای مدینه حرم و

غم دیرینه
دستای ِ ،بسته و کینه
کوچه ها غوغاست
باز علی ، بی کس و تنهاست

وای ....اشک چشمامون و ، در آوردن باز
وای ... روضه خون میگه از ، زمین خوردن باز

واویلا واویلا
.....

شرم و حیا مرده
پیرمرد و پشت مرکب می کشن
شرم و ح...