دمشق چون صدف و ، گوهر است این بانو
تمام دلخوشیِ اکبر است این بانو

پیمبری به صبوری و حلم اگر باشد
خدا گواست که پیغمبر است این بانو

زبان الکن ما عاجز است از وصفش
چه خوانمش؟ نوه ی حیدر است این بانو

حسین کشتی عشق است و خوب می دانیم
برای کشتی او لنگر است این بانو

بدون خطبه هم او کوفه را به هم ...