دل می رود ز دستم با آن سر بریده
دنبال نی روانم با قامتی خمیده

من غرق اضطرابم در موج التهابم
ماه به خون خضابم از روی نی دمیده

دل می رود ز دستش غم می دهد شکستش
هر کس چو من فغانی از کودکان شنیده

طفلی ز ضرب سیلی دارد دو چشم نیلی
بر روی خار صحرا طفلی دگر دویده

با روز گشته چون شب با آه مانده بر لب
از ...