دشمن به جان و تن من شرر زد
پیوسته منصور شرر بر جگر زد
از سوزش زهر شده پیکرم آب
زهری که آتش ز پا تا به سر زد
آه ببین مادر افتادم از پا
آه شده قامتم مثل تو تا
آه واويلا واویلا واویلا

دیدم که خونه،در آتیش و دوده
گلهای باغم تمامی کبوده
وقتی که طفلان تو آتیش دویدند
تنها غمم،غصه ی عمه بوده
آه به هر سو یت...