دستِ خالی زِ من و تارِ عبایش با تو
مُژه ای از من و خاکِ کفِ پایش با تو

زحمت روضه مان هم که فقط با زهراست
قندش از مادر تو مزه ی چایش با تو

کاش می شد که در این یک دهه جان می دادیم
ضجه از ما زدن و مرثیه هایش با تو

وا غریبا ز تو و جامه دریدن با من
وا حسینا زِ من و سوز صدایش با تو

بین این روضه که پاگ...