از بس یقین کنم که مرا دوست داری ام
باور نمی کنم که به خود واگذاری ام

هرکس رسید حال دلم را گرفت و رفت
آیا تو هم بدست بلا می سپاری ام

تکذیب می کنند غلامِ تو را ولی
تأیید می کنی و ز غم باز داری ام

هرگز مباد من ز ولایت جدا شوم
تدبیر توست سِیرِ ولایت مداری ام

من مانده ام چگونه تشکر کنم ز تو
کردی قبول...