در میزبانیِ تو اگر میل و رغبت است
مِهمانی‌ام برای تو اسباب زحمت است

ما در مُضیف خانه‌ی تو قد کشیده‌ایم
این سرگذشتِ اکثر اولاد رعیت است

ما نان خور توأیم و توأم نان‌رِسان ما
نان خوردنِ به نرخ شما هم سعادت است

«ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست
در محضر کریم تمنا چه حاجت است؟ *»

درمانده ایم، آخر سالی...