حال و روزش با نوای عشق بهتر می‌شود
هر که چشمش در میان روضه ها تر می‌شود

این دل سنگم که جای خود، شنیدم از کسی
ریگ‌های دشت با نام تو گوهر می‌شود

نوکری پستم ولیکن دل‌خوشم از اینکه من
روزگارم با غلامی شما سر می‌شود

از شما دورم ولی شب‌های جمعه این دلم
می‌پرد تا صحن تو، مثل کبوتر می‌شود

با نوای یا حسی...