در صدف پنهان مکن اینقدر مروارید را
عاشقان بگذار خوش باشند روز عید را

با وجود تو دگر جایی برای ماه نیست
آسمان با دیدنت گم می کند خورشید را

می کشانی کهکشان ها را به دنبال خودت
مشتری چشم هایت کرده ای ناهید را

خنده تو می شکوفد غنچه را در بوستان
شانه هایت می نوازد شاخه های بید را

کوهی و آتش فشان عشق ...