در راه دین ؛ راه خدا ؛ راه عمو جانش
جان داد ؛ جان بچه های ما به قربانش
دستی که آویزان شود از پوست می لرزد
ما را مدینه می برد با دست لرزانش
دست حسین بن علی با زحمت بسیار
خون لخته ها را می گرفت از روی دندانش
وقتی در آغوش امام عصر خود جان داد
نقش تبسم بود بر لب های عطشانش
روی تن غرق به خونش راه افتا...