در بین بستری و مداوا نمی شوی
بانوی آسمانی من! پا نمی شوی!؟

برخیز ای شکوفه ی باغ بهاری ام
برخیز ای توسلِ شب‌زنده‌داری ام

برخیز و حال و روز مرا روبه راه کُن
با چشم کَم سوی‌ات به علی هم نگاه کُن

زهرِ بدونِ یارشدن را چشیده ام
من کم محلی از همه ی شهر دیده‌ام

تنها تو اعتنا به کلامم کُنی بس است
جای تما...