در این کشور اگرچه از غمِ ایّام دلگیرم
ولی در سایه سارِ گنبدت زیباست تقدیرم

غزل گفتن برایت بالِ پروازم به افلاک است
اگر از من بگیری طبعِ شعرم را زمین گیرم

رضاجانم رضاجانم ، رَعیَت من تو سلطانم
تو باشی راضیم از خود، نباشی از خودم سیرم

تماشای شکوهِ بارگاهت شاعرم کرده
حرم، گلدسته ، گنبد ، وامدارِ ا...