داغ دلم عیان بود از دیدۀ ترم
این بارغم بود که به همراه می برم

با اشک وناله وغم وماتم نمی رود
داغی که هست بردل من ازبرادرم

کمتر زنید برسرمن سنگ شامیان
من زینبم سلالۀ پاک پیمبرم

هجده عزیز من همه برخاک خفته اند
سرهایشان به نیزه بود دربرابرم

مویم سفید گشت وقدم چون کمان شده
ازداغ قاسم وغم عباس واکبرم...