خورشید اگر از جانب مغرب رود امّا
در روز دگر سر زند از مشرق دل ها

پیمانه بریزد به سبوی همه مستان
از نور رُخش در حرم باده پرستان

روشن شود از پرتو او ارض و سماوات
خورشید ولایت که بُوَد جلوه ای از ذات

مِهری که جمالش گل دامان سپهر است
مشکینِ دو چشمش همه آیینه ی مهر است

بارد اگر از ابر سما قطره ی بارا...