خودم گرچه برگ خزان تو بودم
اسیر غم و قد کمان تو بودم

نبودی ندیدی که زانو زدم من
رکابِ زن و کودکان تو بودم

عیال تو جان منند ای برادر
اگرچه خودم نیمه‌جان تو بودم

به موی رهای تو بر نیزه سوگند
به فکر عروس جوان تو بودم

مرتضی روستایی...