خسته ام، بینوا و بیمارم
سخت در نفس خود گرفتارم

دست خالی به دامنت زده ام
نیست جز معصیت در این بارم

توبه های شکسته ام خیلیست
بیشتر از همه گنهکارم

همه جا رفتم و تباه شدم
بغلم کن که عبد فرّارم

چشم من را بگیر و گریه بده
نکند از تو دست بردارم!

نیمه شب در زدم مرا بخری
بی محلّی نکن به اصرارم

زنده ام ...