جز نام تو در سرم نباشد
ای ذکر تو دل نشین تر از قند
پابند شدم به روضه‌ی تو
کو بهتر از این بهشت پابند
دیگر نرود به هیچ مطلوب
خاطر که گرفت با تو پیوند
جز عشق تو ارث بهتری نیست
تا من برسانمش به فرزند

من مهرت را
در روضه‌ها از مادر گرفتم
روز اول
تصمیم خود تا آخر گرفتم
تا برخیزم
دست خود را بر منبر گرفتم

حسین جانم۳ ای جانانم حسین

حاجت به جز از حرم چه خواهم
غیر از طلب تو در سرم نیست
جز کنج حریم دلربایت
والله که جای بهترم نیست
در غربت قبر شک ندارم
جز یاد تو در تصورم نیست
اصحاب طریقت حسینم
جز روضه طریق دیگرم نیست

مهرتو را
من برعالم امکان ندهم
ثروتمندم
عشق تو را من ارزان ندهم
تا برسرم
قدم ننهی من جان ندهم
...

در حلقه‌ی پیچ و تاب زلفت
از قبل تولدم اسیرم
مهرت که به سینه ام نشسته
همراه من است تا بمیرم
ای اهل کرم قدیم الاحسان
دریاب مرا که من فقیرم
از دوری کربلا چگونه
بنشینم صبر پیش گیرم

برمشامم
می‌رسد عطر ناب کربلا
در سینه ام
قلبی دارم بی تاب کربلا
مردم از بس
دیدم این شب‌ها خواب کربلا

سعیده کرمانی
سبک ابوالفضل کرمانی