جز اشکِ دیده، موج به دریای ما که نیست
فرصت برای عرض تمنّای ما که نیست

بر بی کسی و حسرت مان گریه می کنیم
شب با که سر کنیم؟ حرم جای ما که نیست

گیرم نَفَس به مُرده رساندی، چه فایده!
قبری به تنگنایی دنیای ما که نیست

دارد بساط روضهء ما جمع می شود
جائی برای داد و تقلاّی ما که نیست

ای سفرهء معطّرِ افطا...