تو شدی دیده که آمال به جنت نکشد
سرو هم چون قد زیبای تو قامت نکشد

شب میلاد تو دکانِ همه تخته شده
ماه در چاه فرو رفته خجالت نکشد

از گدایانِ تو پرسیدم و گفتند جواب
آنکه با توست دگر منت دولت نکشد

میلِ نقاش ، علی بود کشید اما دید
قلمش جز به روی ماه تو صورت نکشد

چوبه ی پرچم تو حکم عمود است...