تو شاه عالمی ، سائل منم من
پریشان و شکسته دل منم من

تو هر کس را که آمد ، می پذیری
گدای خسته و کاهل منم من

الا ای حضرت دریا ، همان کَس
که مانده کشتی اش در گِل منم من

همان نوکر که غیر از اشک چشمش
ندارد تحفه ای قابل منم من

اسیرم کرده این داغ فراقت
فراقی که به آن عامل منم من

تو که خوبِ دو دنیایی عز...