تو روح زمانی حسین جان
مرا جسم و جانی حسین جان
حسین جان ....

به نیزه سرت را که دیدم
دل از هستی خود بریدم
دلم غرقه خون شد که ناگه
ز لعل تو قرآن شنیدم
به نیزه روانی حسین جان
حسین‌ جان ....

شدم خون جگر از صبوری
تو بر قلب خسته سُروری
گرفته دلم آتش از غم
تو خورشید من در تنوری
تو عطر جنانی حسین جا...