تو راملول و پریشان وخسته می بینم
کناربسترخود دل شکسته می بینم

به دوش توست پس ازمن رسالتی سنگین
چرا وجود تو را سخت خسته می بینم

تو نور چشم منی، دخترم! تو راچون ماه
میان هاله ای از غم، نشسته می بینم

بهارباغ من! ای عمر تو چو گل کوتاه
کتاب عمرتو را زود بسته می بینم

اگرچه غرق غمی، چون غمت غم دین است
...