تو آیۀ والفجری وخون خدایی
تو نفس مطمئنه ای،روح دعایی

نیزه به نیزه زخم خورده برتن تو
هرنی درون پیکرت دارد نوایی

ازبس که ذرّه ذرّه بودی ماه پرسید
ای آفتاب هستی زینب کجایی؟

پیکر به روی خاک مانده سربه نیزه
چون آیۀ مقطعه ازهم جدایی

دیروز بردوش نبی بودی وامروز
یحیای بی سر،برسر سرنیزه هایی

گرچه تورادش...