تنهایِ تنهایم؛ در آغوشت وطن دارم
خیلی بدم اما به لطفت حُسن ظن دارم

یا فارج الهمّ...همّ و غم های مرا دریاب
از لاأبالی بودنم در دل محن دارم

این دردِ بی درمانِ عصیان را مداوا کن
از رویِ بیتابی ست اصراری که من دارم

یا عالِم الأسرار از شرم ِ گناهانم-
-میسوزم و پیراهن از آتش به تن دارم

گاهی دو رکعت سج...