تشنه کامم، تشنه ی یک لحظه دیدار شما
کاش باشم تا دم مردن گرفتار شما

لطفتان هرگز مرا محتاج نامردان نکرد
تا ابد شرمنده ام از لطف بسیار شما

سفره دار عالمی و روزه دارم، لقمه ای
کاش می شد قسمتم هنگام افطار شما

کیست در مشایه همپایت میان دشت ها؟
کیست در شب های بیماری پرستار شما؟

ابر و باد و ماه و خورشید...