تا که پامال خزان شد لالۀ لیلای من
دشت غم آمد بهار، از اشک خون پالای من
در منای کربلا خون ذبیحم تا که ریخت
عید قربان شد یکی با روز عاشورای من
از هجوم خارها مانند گل شد برگ برگ
لالۀ من یاس من تنها، گل رعنای من
کاش فرق من به جای فرق اکبر می شکافت
کاش می پاشید پیش از او زهم اعضای من
من تماشا کردم او در ...