تا که بر روی زمین صورت ماهش افتاد
آسمان حرم انگار پناهش افتاد

عرق شرم به پیشانی عباس نشست
تا که سمت حرم تشنه نگاهش افتاد

علم از دست علمدار که بر خاک نشست
زیر لب زمزمه شد پشت و پناهش افتاد

با کمان سمت تنش گرم هدف گیری بود
ناگهان قرعه به چشمان سیاهش افتاد

یک نفر آمد و با آنچه که د...