تا کارِوانِ زِینب نَزدیکِ شام شد
قَبل از وُرود، شَهر پُر اَز اِزدِحام شد
.
قَلبِ مُخدَّرات، پُر اَز اِضطِراب شد
تا که شُروع، سِیلِ نِگاهِ حَرام شد
.
بازارِ ناسِزا به اَسیران چه داغ شد
این گونه بر مُحَمَّد و آلَش سَلام شد
.
دیگر کَسی نَماند، که زَخمی به سَر نَداشت
بارانِ سَنگ، بَس که رَوانه زِ بام شد...