تا شعله دست بر پَرِ خَیر ُ النِّسا گذاشت
ما را میان غصه ی بی انتها گذاشت

باران کجاست؟! شمعِ نبی ذرّه ذرّه سوخت...
آتش چه حسرتی به دلِ ابرها گذاشت

دیوار و در مجال تقلّا نمی دهند
باید برای بال شکسته فضا گذاشت

در هیچ مَسلَکی زدنِ زن روا نبود
لعنت بر آن که بدعت خود را بنا گذاشت

یک بی حیا که حُرمتِ چ...