تا ببینم رحمت پروردگار خویش را
می‌شمارم باز جُرم بی‌شمار خویش را

روز و شب فرقی ندارد پیش من چون با گناه
تیره کردم آسمان روزگار خویش را

هر زمستان رفت، آمد یک زمستان دگر
چون به دست خود خزان کردم بهار خویش را

از همان روز ازل باید خدایی می‌شدم
در حریم یار می‌جُستم دیار خویش را

هیچ‌کس مانند تو خیر و ...