بیا که روز سفیدم، سیاه می‌گذرد
شبم به ناله و با اشک وآه می‌گذرد

بیا که بی تو پریشان و نابسامانم
بدون تو همه عمرم، تباه می‌گذرد

چگونه آب نگردم ز شرم جرم و گناه
که لحظه لحظه‌ی من با گناه می‌گذرد

مرا پناه بده زیر سایه‌ی کرمت
ببین چه بر سر این بی‌پناه می‌گذرد

درست کن به نگاهی تو روزگار مرا
خدا نکرده...