به کجا مي روي اي يوسف زهرا پسرم
گرگ بسيار بود در دل صحرا پسرم
صبر کن اهل حرم سير ببينند تو را
ورنه آيند به دنبال تو آنها پسرم
مي روي از پي خود مي کِشيم
نه همين مي کشيم مي کشيم
مرو اين گونه شتابان ز برم
لختي آهسته برو من پدرم
من نگويم مرو اي ماه برو
ليک قدري بر من راه برو
تا کنم خوب تماشاي تو را
هم ...