به پیمبر قسم که چشم زدند
قد و بالای حیدری ات را
نیزه ای از شکاف پهلویت
می برد عطر کوثری ات را
با چه سختی گرفتی از این زخم
کمی از ارث مادری ات را

یاس های حرم پریشان اند
ای بهارم، اسیر پاییزی
به تنت کافی ست دست زنم
مثل تسبیح پاره می ریزی
ای جوانم عصای دستم باش
با امید آمدم که برخیزی

عمرسعد با پسره...