به همره تو رود روح من ز پیکر من
سپردمت به خدا ای یگانه گوهر من

اگر که می روی آهسته تر برو پسرم
که هست پشت سر تو نگاه آخر من

دو غصه بر جگر عمه ات زده آتش
دهان خشک تو و اشک دیدة تر من

وضو بگیر ز اشک و برو به جانب مرگ
که پیشباز تو آید ز خلد، مادر من

چگونه تاب بیارم، چگونه صبر کنم؟
که بر سر تو بریزن...